Ironwulf.net Κατ. 6: En Route - Ελλάδα, Ταξίδια, Φωτογραφία

Έχω ήδη λαχταρά να επιστρέψει στο βουνό για αρκετά κάποτε γι 'αυτό και δέχθηκαν πρόσκληση, συμπολίτες ορειβάτης Ruby MFPI της αναρρίχησης Mt. Daguldol στο San Juan, Batangas. Ακόμα κουρασμένος ανοιχτομάτης εκτός από την έλλειψη ύπνου, θα συσκευάζονται μου σακούλες γύρω 4am Σάββατο το πρωί και γρήγορα συμψηφισμού για ύπνο. Καλό μας συνέλευση έγινε το μεσημέρι στο χρόνο Buendía όπου μας Φορτηγάκια θα διαλέξω μας. Δεν γνωρίζω πολλά από τα παιδιά που θα έρθουν μαζί, αλλά είδα μερικά παιδιά κυρίως με "daypacks" και μεγάλο υπνόσακους. Μερικά κορίτσια έχουν καν μαζί τους τσάντες ώμου. Πάνε σε ένα εμπορικό κέντρο; Μάλλον πρώτη φορά ορειβάτες, σκέφτηκα. Ήμασταν περίπου 18 άτομα στο εσωτερικό του Van, αλλά καλό θα ήταν άνετα, δροσερά και άνετα.

Είχαμε μια καλή βόλτα θα Batangas, αλλά έπρεπε να ρωτήσω ορισμένα άτομα για να βεβαιωθώ ότι ήταν προς τη σωστή κατεύθυνση. Περίπου 5μμ φτάσαμε σε Barangay Hugom σε Batangas και σταθμευμένα HEGA από το σταθμό, όπου μπορείτε να εγγραφείτε και να αποκτήσουν υποχρεωτικό οδηγό. Λίγο μετά την οργανωμένη ομάδα έχει, εμείς hiked κατά μήκος της παραλίας με τίτλο ακτής να μας κάμπινγκ. Θα περάσει μαζί με μερικά ωραία θέρετρα όπως La Luz και ξέχασα το άλλο. Ήταν ένα ζοφερό απόγευμα αλλά η παραλία φαίνεται A-Ok. Περαιτέρω προς την μετάβαση-off σημείο, υπήρχαν ορισμένα γραφικά βράχια κατά μήκος της shorline, και το νερό είναι πραγματικά σαφές και καλώντας τα μέρη.

Είχαμε μια παραλία στρατόπεδο για το βράδυ και θα αρχίσουν μας επίθεση το πρωί. Ήταν ένα ωραίο δείπνο, που σχεδόν δεν είχε και τόσο ρύζι, χάρη σε μένα, αλλά υπό το τέλος με τη βοήθεια από μια πασπαλίζω αλατιού. Hehehe. Η socials ήταν ενδιαφέρουσες, όπως και σκέφτηκα νωρίτερα, πολλοί από αυτούς είναι πρώτη φορά που ορειβάτες. Μετά την αρχική socials δεν είχα καιρό για την διαμονή τους στο πόσιμο συνόδου και είπε ότι Ruby Θα ήθελα να φθάσουν στο ύπνο μου. Δεν τίθεται μου flysheet δεδομένου ότι ήταν λίγο ζεστό στην τέντα μου ήδη.

Ξεκινήσαμε μας επίθεση πριν από τις 7 π.μ.. Γενικά, το μακρύ μονοπάτι προς την κορυφή ήταν καλή. Νόμιζα ότι ήταν και η φροντίδα τους. Μόνο τα πρώτα 30 λεπτά θα μπορούσε να ήταν δύσκολο, αν έχετε συσκευασίες για σας, καλό, υπήρχαν παιδιά που ήταν εκεί κάτω να επαγρυπνούν για μας τα πράγματα τόσο μας ανόδου ήταν πολύ πιο γρήγορα. Υπήρχαν πολλές στάσεις στο δρόμο που ταιριάζουν με Buko ή Softdrink πωλητές οπότε υπάρχουν πολλά ευκαιρία να ξεκουραστούν. Πρέπει να παραδεχτώ πως απολαμβάνει το μονοπάτι ως το τοπίο ήταν αρκετά καλή. Πολλά χόρτα και ενδιαφέρουσα πέτρες κατά μήκος του ίχνους. Μπορεί να είναι αρκετά ζεστό και αν όταν ο ήλιος είναι στο απόγειό έτσι θα πρέπει να χαράτσι είτε νωρίς το πρωί ή αργά το απόγευμα. Θα φτάσει η σύνοδος κορυφής 3 και μισή ώρα αργότερα. Η διάσκεψη ήταν μια μεγάλη έκταση περιοχή με πολυάριθμα κάμπινγκ με θέα που κόβει την ανάσα του Batangas τοπίο γύρω σας και θα μπορούσε να δείτε τις κορυφές των Mt. Lobo. Θα διερευνηθούν οι άλλοι χώροι κατασκήνωσης, όπως Anahaw και Niyogan. Αποφάσισα να παραλείψετε το Biliran ng Limatik δεδομένου ότι θα μπορούσα να αισθάνονται γόνατα μου έχουν φθάσει σε αυτό το όριο και το επαναλαμβανόμενο πόνο και πάλι (όπως με την προηγούμενη θέση μου) Έτσι, αποφάσισα να προβλέπεται πριν από το κεφάλι τους για να αποφευχθεί η επιβράδυνση της ομάδας. Ήταν μια δοκιμασία για μένα βασανιστήρια όπως κάθε I bend γόνατά μου, θα ήθελα να κατάρα από το Seething πόνο. I ταινία μου γόνατα με έγχρωμο μαντήλι μου να γίνει πιο υποφερτή και κεφάλι κάτω όσο πιο γρήγορα μπορώ. I ενεπλάκησαν με την άλλη ομάδα που έκανε κατά τη σύνοδο κορυφής κατασκήνωση. Υπήρχαν ακόμη και αυτά τα δύο παιδιά που έχω χάσει στο μονοπάτι και δεν βλέπω την πορεία των πινακίδων. Μετά από 3 ώρες πήρα πίσω στην παραλία στρατόπεδο και περίμεναν οι άλλοι.

Ήταν για μας δρόμο για το σπίτι, όπου συνάντησε κάποιο απροσδόκητο εμπόδιο. Η δική μας Van κατάφερε να βρει έναν τρόπο να μας κάμπινγκ. Δεδομένου ότι έβρεχε αργά το απόγευμα πήρε το δρόμο ολισθηρό και μαλακό. Υπήρχαν 4 του Van μας στην εποχή εκείνη μαζί με τα άλλα της baggages να δώσει βάρος στην πλάτη. Τα άλλα παιδιά πρέπει να πάρουν το πλοίο, δεδομένου ότι δεν θα μπορούσε να υποδεχθεί όλους μας για το εν λόγω δρόμο. Στο τελικό ανηφορικός, Van μας έχεις κολλήσει και δεν μπορούσε πλέον να φτάσουν τα αυξημένα μέρος του δρόμου. Έπρεπε να πιέσει το πίσω μέρος του Van λίγα-λίγα, αλλά το αριστερό λάστιχο ήδη γδαρμένο από την τριβή. Ήμασταν σε μικρή απόσταση από το οδικό επίπεδη αλλά δεν μπορέσαμε να πιέσουμε πια. Τα άλλα δύο παιδιά πήγε ευθεία προς προσπαθούμε να πάρουμε κάποια βοήθεια. Προσπάθησα που εξέφραζε την σποραδική κινητό σήμα και τελικά επιτυχής κλήση σε ένα από τα παιδιά από το άλλο μισό της ομάδας να ζητήσουν βοήθεια. Μισή ώρα αργότερα τα παιδιά ήρθαν από κάποια προστίθενται για την εξουσία και μετά από λίγα με το push Van τελικά πέρασε. Τι ανακούφιση!

Αφήσαμε BGY. Hugom περίπου 6pm και όλοι ήταν σε πλήρη οινοπνευματώδη ποτά. Παρά την καθυστέρηση ήταν ότι όλοι είχαν καλή ok. Ήταν ένα διασκεδαστικό ανόδου και πληρούν άλλες εκείνους που πραγματικά ενθουσιασμένοι για την ορειβασία και τα νέα με εκκολαπτόμενοι ενδιαφέροντος. Ήταν διασκεδαστικό και δεν θα δίσταζα να επιστρέψουν στον τόπο πάλι, εάν της δοθεί η ευκαιρία.

Ετικέτες: Batangas, ανεβαίνει, Mount Daguldol