Ironwulf.net Κατ. 6: En Route - Ελλάδα, Ταξίδια, Φωτογραφία

Εμείς έχουμε μόλις λίγες ώρες ύπνου. Έπρεπε να ξυπνήσει γύρω στο 2:30 π.μ. για τη συνάντησή μας επίθεση. Ή καλύτερα ακόμα, μας ξύπνησαν από τη συνεχή ήχο των βημάτων από άλλους ορειβάτες για το διάδρομο, ετοιμάζεται επίσης. Navigatng με έναν τόνο διάσπαρτα drenched ρούχα πάνω μας δωμάτιο θερμάστρα και αφού κάτι για το πρωινό στην καντίνα που καταλογίζει να αναρριχηθούν στα τελευταία 2,7 χιλιόμετρα προς τη Σύνοδο Κορυφής.

Υπήρξε μια κάποια ψιχαλίζει. Πήγα μπροστά του ομίλου μας επίθεση ξεκινήσαμε 3:30 το πρωί. Τα πρώτα 200 μέτρα ήταν εύκολο, καθώς υπάρχουν λαμπτήρα μετά να μας καθοδηγήσει προς τη Σύνοδο Κορυφής Gate. Μετά την πύλη ήταν όλα τα σκαλοπάτια μέχρι και το συνολικό σκοτάδι εντός των δασών. Μπορεί να είναι οι βροχές, αλλά το μονοπάτι έχει ρεόντων υδάτων. Η αύξηση φαίνεται πολύ πιο εύκολο ή πρέπει να τον ενθουσιασμό. Μόλις ανέβηκαν τα σκαλιά ένα βήμα τη στιγμή. Όποτε έχω κουραστεί εγώ θα μετρώ από κάθε ανάσα από 5 προς 1 και πείτε "Go" σε ισχύ μου αυτο το σκάσει τρόπος για να συνεχίσει το δρόμο μου πάνω. Φαίνεται έχω πεινασμένοι συχνά εδώ και έπρεπε να μασουλίζω μου για σταφίδα και τα ψίχουλα για τα ίχνη. Όπως πάω υψηλότερο Κοίταξα πίσω να δω τα φώτα της πόλης. Η θέα ήταν κατά κάποιο fullfilling επιβράβευση σε κάθε ανάβαση. Θα μπορούσα να δω μερικά προβολείς όπως 10 έως 20 μέτρα πίσω, πρέπει να το υπόλοιπο του παιδιά σκέφτηκα. Κοίταξα πάνω. Ήταν το φεγγάρι shimmering λαμπρό κατά μήκος της ξαστεριά. Με χαρά μου, ήταν ένα σημάδι ένα καλό καιρό.

700 μέτρα μέχρι να φτάσει τελικά το σκοινί trail. Αποφάσισα να περιμένουμε μου σύντροφοι, υπήρχαν δύο άλλες ομάδες ξένων που πέρασαν από μένα μέχρι να φτάσει. Πήγα για τα σχοινιά και με την ναυτιλία, δίπλα στα βράχια. Ήταν διασκεδαστικό, σκέφτηκα. Τότε θα φτάσει από στάση, όπου μπόρεσα να δω τις κορυφές illuminted μπροστά από το σεληνόφως και στην πλάτη μου ολόκληρη την πόλη του Kota Kinabalu τη νύχτα. Ήταν απλά εκπληκτικό και σκέφτηκε αυτό το ταξίδι ήταν πραγματικά αξίζει τον κόπο. Σύντομα θα φτάσει στο "Sayat-Sayat Checkpoint", όπου μπορείτε να δείξετε σας ταυτότητες. Αυτό ήταν ήδη 7,5 km στο μονοπάτι από τη μετάβαση σε off Timpohon Gate. Και λίγο από αυτό το σημείο ήταν μια κάθετη assult.

Φαίνεται εύκολο αλλά είναι κουραστικό. Περπάτημα σε αυτά τα πέτρινα επιφάνεια σταδιακά αυξημένα φαίνεται πολύ κουραστικό από εκείνες που ανεβαίνουν σκάλες. Πρέπει να είναι το λεπτό αέρα ή το υψόμετρο ασθένεια αρχίζουν να εκδιώξουν in. Ένας φίλος μου μου είπε ότι ξεκινάει σε υψόμετρο ασθενείας μέχρι 10.500 πόδια, και είμαστε ήδη σαν 13.000 πόδια πάνω. Λίγο έβλεπα να στάζει ζεστό φως κανείς ήταν η διακοπή του φωτός στον ορίζοντα. Ήταν απλώς λαμβάνοντας ανάσα! Απλά πρέπει να σταματήσουμε και να δούμε τον ήλιο διεισδύσει η θάλασσα των νεφών αργά διασποράς όπως ο ήλιος shone φωτεινότερο.

Τώρα έχουμε φτάσει στο κρίσιμο σημείο, η αύξηση φαίνεται να έχει μειωθεί σε 15 μοίρες ανύψωση, έβλεπα τον δείκτη μπροστά μαζί με τις άλλες κορυφές στα πλευρά. Αλλά ήταν τόσο καταραμένο κουραστικό. Ποτέ δεν αναπνέουν αυτό το σκληρό! Κατάρα για μη έχοντας να σπρώχνω εβδομάδες πριν. Φοβόμουν αριστερό μου γόνατο ζημία θα μπορούσε να λειτουργήσει και πάλι. Αλλά Δόξα τω Θεώ μου αριστερό γόνατο δεν ενήργησαν κατά τη διάρκεια αυτής της ανόδου. Αποφάσισα να μασάτε προβλέπεται στην τελευταία μου Milo Energy Bar και ορισμένα από τα φυστίκια μου. Η χαρακτηριστική είναι τόσο κοντά σκέφτηκα. Μετά το φαγητό αποφάσισα να τρέχει το! Ήμουν το γέλιο σε εμένα μετά από 8,5 χιλιόμετρα θα φτάσει στο δείκτη, διότι είχα να καθίσετε και να καταλάβουν για αέρα με τα μάτια κλειστά. Θα μπορούσα να δείτε Χαμηλή του Peak, καθώς και τα υπόλοιπα ακολουθήσουμε ορειβάτες. Είμαι κοντά, σκέφτηκα. Εάν μόνο θα μπορούσα να φτάσουν σε αυτό το βούρκος. Ήμουν τόσο εξαντληθεί ή έξω από αυτό που μόλις θυμάται το περπάτημα σαν μια μεθυσμένος άντρας γίνεται βήμα προς βήμα. Θυμάμαι τι Λανς Αρμστρονγκ είπε σε μία συνέντευξή του ότι κατά κάποιον τρόπο με βοήθησαν να περάσω μου αυτό. Και ρύθμιση της μίνι στόχους για να φτάσω στο ότι μεγαλύτερο στόχο. Όπως και φτάνει ότι μέσω της σήμανσης και ότι βράχου, μέχρι να φτάσει τελικά το πόδι όπου πήρα μερικές φωτογραφίες.

Ήθελα να περιμένουμε τους άλλους, αλλά ήμουν ενθουσιασμένος για να φθάσουν στην κορυφή γι 'αυτό προχώρησε σε. Η τελευταία του ομάδα φαίνεται να πηγαίνουν κάτω συναντήθηκα με αυτό της Μαλαισίας που συναντήσαμε νωρίτερα κατά τη διάρκεια της ανόδου, που φαίνεται να διαχειρίζεται ένα καταδυτικό θέρετρο. Είναι με αυτό το ιαπωνικό κορίτσι που του για την κορυφή απολαμβάνοντας τη θέα και τη λήψη φωτογραφιών. Σύντομα επειδή έβαλε κάτω με οδηγό τους και έχω την κορυφή για το δικό μου.

Ήταν μια βραχώδη κορυφή με μόνο ένα μικρό βήμα για να σταθούν στα 360, αλλά η θέα ήταν πραγματικά εκπληκτικό. Ήμουν περήφανος για τον εαυτό μου είναι στην κορυφή. It was a ανεκτίμητους ταξίδι. Προσπάθησα να περιμένει για τις άλλες μου σύντροφοι. Νομίζω ότι ήμουν εκεί για 30 λεπτά και έφαγε την τελευταία μου σνακ. Είδα παρακάτω ότι δεν υπάρχουν πλέον άνθρωποι που έρχονται μόνο και αποφασίζει να μείνει μόνο. I βιαστικές εκεί προς το δείκτη, όπου μπόρεσα να δω οδηγό μας και θορυβώδες "ο δράκος" αναμονής για μένα. Εκεί έμαθα ότι οι άλλοι ήδη αποφασίσει να επιστρέψει. My δύο άλλοι σύντροφοι που επετεύχθη στο μέτρο του 8,5 χιλιόμετρα και είχε πληγεί σκληρά με υψόμετρο ασθένεια και δεν θα μπορούσε πλέον να συνεχιστεί. Το υπόλοιπο του ομίλου είναι να γίνει μόνο 7,5 χιλιόμετρα σήμανσης και αποφάσισε να πάει πίσω, επειδή το ένα ταίρι μου γόνατο του έχει ήδη κάνει και το άλλο είχε αρκετό κόστος για τον αστράγαλο.

Τώρα ήρθε η ώρα να γυρίσουμε πίσω. Θα ήταν μια πολύ εμπειρία ζωής αναρρίχηση τη Σύνοδο Κορυφής του Mt. Kinabalu. Έχει τον δικό του χαρακτηριστικό ότι τα ακατέργαστα οδοντωτός θα σας πρόκληση σε αντίθεση με τις Φιλιππίνες μαγευτική κορυφή του Mt. Pulag. Ήταν αξέχαστη. Τώρα το πώς πρέπει να πιάσουμε;

Ετικέτες: Ανεβείτε, Kota Kinabalu, Μαλαισία, Mount Kibanalu, UNESCO