Gewoon een dacht aan jou
Wat is er mijns inziens
Net als het lopen over water
Licht als een veertje
De kleuren zo rijk
Emoties zo hoog
Een extatische gevoel
Billowing op mijn huid
Door alleen de gedachte aan u
Een afbeelding van uw lachend gezichtje
Het geluid van je lach
In mijn gedachten
Aansluitend eindeloos
Net als een rimpeling
Overal in mijn lichaam
De ziekte verspreidt zich sneller dan vuur
En engorges me
In een eeuwige zaligheid
Ik kon niet ontsnappen aan uw aanwezigheid
Zelfs in de afdelingen van mijn geest
U bestaan
Labels: Gedichten
2 september, 2004 om 9:05
mooi gedicht. ! para kanina yan ha? haha!
sige ingat!
2 september, 2004 om 12:24
mooi gedaan gedicht ... het is anti-zwaartekracht, man ... inspirado ka yata ...
6 september, 2004 om 2:13
Ik was gefascineerd door het laatste couplet.
hij liet een romig gevoel in mijn aderen.