Paulo Coelho is de bedevaart
Ik ben een late bezoeker als het gaat om Paulo Coelho, ik heb gehoord zoveel over hem, vooral voor degenen die hebben gelezen het beroemde "De Alchemist". Het lijkt het boek ook heel een impact op hun leven, dus ik heb nieuwsgierig. Paulo is een aspirant schrijver toen hij jong was, zijn ouders moesten hem in een psychiatrische inrichting voor zijn ambitieuze droom. Ze wilden hem als een ingenieur, maar Paulo wist hij wat hij wil worden, een Writer. Na de klap op een cijfer van de uitgever zijn deuren en kreeg teleurstellende verkoop begin van zijn carrière heeft hij persevered. Uiteindelijk, zijn werken landde op de goede uitgever en op de juiste mensen, de rest is geschiedenis. Hij erkenning gekregen voor zijn schriftelijk en ontving tal van onderscheidingen.
Nu heb ik de rekening voor zijn boek, "The Pilgrimage". Ik wilde lezen "De Alchemist", maar ik dacht ik doe zijn eerste werk eerst.
"De Bedevaart" het verhaal na van het Paulo pelgrimage op de in Santiago de Compostela, op te halen zijn zwaard om ten volle gang hem in de samenleving van de Traditie. Begeleid door een andere pelgrim, Petrus, ze reizen de legendarische weg liep door pelgrims sinds de middeleeuwen. Op hun reis, Paulo meer krijgt les van zijn mentor, over de praktijken van het RAM-geheugen. Zij hebben ook tegenkomen mystieke gebeurtenissen en maken duivelse tegenstanders langs de weg.
Ik klaar met het boek in 2 dagen tijd eigenlijk vooral omdat het een dwingende genoeg niet neer te leggen. Paulo heeft een manier met woorden in zijn schrijven van die passages gelezen zo goed en boeiend. Het is algemeen een vloeistof werk en makkelijk te lezen voor de meeste mensen. Als je in new age, parapsychologie, inspirerende, of spiritualiteit, kan dit uw kopje thee. Het boek staat vol met bovennatuurlijke gebeurtenissen en het occulte, zelfs als we dieper duikt in de praktijk van het RAM-geheugen. Dit is de plaats waar de New Age elementen komt, waar gedetailleerde oefeningen worden gegeven, uit RAM ademhaling, water en schaduw gazing en andere oefeningen die Paulo hebben gedaan in het verhaal. Als lezers willen proberen en de praktijk kunnen zij doen door het volgen van de instructies gegeven. Persoonlijk ben ik dacht dat de schaduw gazing oefening was heel nuttig, maar zoals bij het punt van de oefeningen ze zijn alleen varianten van de technieken van meditatie en visualisatie. Hier hebben we ook delven in de wereld van geheime genootschappen zoals we zien een glimp van "De Traditie" en zelfs de wereld en een stukje geschiedenis over de "Ridders van de tempeliers".
De meest interessante conflict in het boek is zijn ontmoeting met een demonishly tegenstander in de vorm van een zwarte hond. Eerlijk gezegd heb ik een verandering van mening hier als ik kijk naar honden nu. Hehehe. In hoe hij vecht tegen de hond kunnen voor u van belang kunnen of mogen een zielig beeld van een tegenstander, maar Coelho in geslaagd om een rivaal is niet alleen bedreigend in de fysieke vorm, maar geestelijk ook.
Het belangrijkste is toch de wijsheid instills hij in elk hoofdstuk. Weer in materializing de pijn van zijn wrede voor onszelf door het begraven van onze nagels in de huid van onze forefingers wanneer self-neerbuigende gedachten ontstaan in onze geest of gewoon met enthousiasme in de volgende onze dromen en niet laat oranjeschil onze sterven door simpelweg omdat ze tevreden zijn met weinig. En ik denk dat het belangrijkste uitgangspunt van het boek gaat over Doel. Het zwaard is macht die Paulo beoogt, maar met Petrus hem richting te geven en hem te laten beseffen dat het doel van zijn reis is meer dan het streven naar macht, maar wist het doel van deze bevoegdheid.
De bedevaart is een goede makkelijk te lezen met veel wijsheid als een doos bonbons die je kunt kiezen uit verschillende hoofdstuk. Het is niet alleen een boek dat u leest een keer, maar een verwijzing. Waarschijnlijk op uw eigen bedevaart?
Tags: Leest
8 juli, 2005 om 8:56 pm
Ik citeer uit Paulo Coelho
"Wanneer je reist, je ervaring, op een heel praktische manier, de daad van wedergeboorte. U confronteren geheel nieuwe situaties, de dag overgaat in een trager tempo, en op de meeste reizen heb je zelfs geen begrip voor de taal die de mensen spreken. Dus je bent net een kind net buiten de baarmoeder. Je begint met veel meer belang hechten aan dingen om je heen omdat je overleving afhankelijk is van hen. U begint te meer toegankelijk is voor anderen, omdat ze wellicht in staat om u te helpen in moeilijke situaties. En dat u instemt met een kleine gunst van de goden met grote vreugde, als ware het een aflevering die u zou het nog voor de rest van je leven.
"Terzelfder tijd, aangezien alle dingen nieuw zijn, zie je alleen de schoonheid in hen, en je voelt gelukkig te leven."
-Paulo Coelho, "The Pilgrimage"