Ironwulf.net Ver 6: En Route - Filipijnen, Reizen, Fotografie

In de al verzadigde wereld van de bands in de lokale muziekscene laatste tijd, het is echt moeilijk om er een te vinden die iets nieuws kunnen bieden en blijven daar een tijdje zonder te worden meegesleept in de conventionele geluid van pop / rock en eindeloze aanpassingen in de akoestische zijde van de song (ik ben niet goed op je MYMP en Nina!). Waar Kitchie Nadal, Barbie Almadis, Mishka Adams, Mojofly, Imago en Session Road mei hebben de vrouwelijke rock genre met hun eigen stijl, kunnen we niet ontkennen er zijn veel wannabes die proberen hun weg te volgen en aldus uiteindelijk klinkende hetzelfde.

En goede zaak voor ons allemaal, gitaar godin, Cynthia Alexander, uiteindelijk vrijgelaten haar derde album "Comet's Tail", na 5 jaar, na haar succesvolle onderneming in onafhankelijke vrijlating van Rippingyarns. Ik heb altijd al een fan van haar etnische fusioned-rock stijl, dromerige geluid en poëtische teksten die inmiddels haar eigen unieke stijl handelsmerk. Haar nieuwe album is een verfrissende vrijlating van alle pop / rock klinkt het bombarderen van onze radiogolven.

"Comet's Tail" lijkt te volgen hetzelfde pad als Rippingyarns maar op een donkere en sombere toon, die lijkt te spreken van dood, leven, bewegen op en in het einde, zekerheid verschaffen. Dit kan zijn een weerspiegeling van Cynthia's staat na de dood van haar vader. Toch, het album is nog niet alles somber, er zijn upbeat songs die wat vrolijker de stemming en songs die je in de sfeer van sereniteit.

Muzikaal gezien is dit kan Cynthia's meest dynamische album tot dusver. Ik ben gewoon in bewondering als ik luister naar de uitstekende productie en instrumentatie gedaan hier. Iedere song showt haar veelzijdigheid als beeldend kunstenaar.

"Torquoise Blue" opent het album met haar handtekening dromerige geluid, spreken over het verlies en het verdriet, we zijn dan ook meegezogen in de onzekerheden en mogelijkheden van het leven in "Thioviolight" melodische spin, te volgen met een aangrijpend gedicht van Lia lopez Chua "Alone" . "Mortal Merry go round" lichter tot de stemming met de aanvaarding van het leven zoals het is, gevolgd door de geweldige instrumentatie van "Mantra" met alleen de lyrics "Gopala / Govinda / Rama / Madana Mohana" chanted telkens opnieuw (Doet me denken aan Imago's "Rainsong" met spin en de Indische). "Weten" displays Cynthia's bekroonde gitaarwerk dat lijkt te maken voor "heya", een rock-sound die scherpe beat, het is een van mijn favoriete.

"108 eyes" is een mooie korte lied over ontslag of afwijzing met teksten als "Ik speel met schaduwen / Dit wordt iets te donker om te spelen" en "Ik ben hung / In het grijs van een wolk / Je doet alsof ik niet bestaan / Remember me? ". "Dragonfly" is een vluchtig piano stuk met boeiende refrein. "Moon over you" is een leuk deuntje over het al dan niet voorbij. "Brandnewday" is een lied over afscheid en een blik op de toekomst. "Comet's Tail" opent als een Mozart-Opus en zuigen je in met melodieuze refrein van "Ik vind me / vinden / zoeken me / vinden / zoeken naar me". Het album eindigt met een zeer re-verzekering "Emptyhanded". Een gitaar geteisterde song met teksten die zijn afgeleid van Bhagavad-Gita. Een zeer inspirerende ending "Wij zijn gekomen emptyhanded / Wij gaan emptyhanded"

"Comet's Tail" is een verfrissend vrijlating uit de Filipijnse juweel van een kunstenaar Cynthia Alexander. Wees er zeker van te vangen zijn staart en ervaring vloog door de gelaagde surrealistisch en dromerig geluid en poëtische meesterwerken van dit album.

Tags: Muziek