Ironwulf.net Ver 6: En Route - Filipijnen, Reizen, Fotografie

We hadden geen idee dat er een festival in Hue in deze tijd van het jaar. De gids Boeken, noch het internet heeft geen informatie over deze mogelijkheid, dus we voelden geluk te hebben meegemaakt, hun viering van de Chao Mung Festival 2006 in Hue. Wij waren ook bezorgd bij de eerste sinds we hebben geen bedenkingen in een hotel daar. Dankzij Lee Tien, een van de Easy Riders, een groep motorrijders dat we elkaar ontmoetten in Da Nang, wist hij te boek ons een Hotel in Hue, omdat er sprake was van een toestroom van toeristen die ook het bijwonen van het festival, populairste accomodaties zijn genomen. Ze geboekt ons een dubbel bed in de kamer Mai Ngoc hotel, een beetje ver van de centrale stad, maar ook beheersbaar genoeg en de kamers zijn elegant en goedkoop voor $ 12 USD per nacht.

De zogenaamde Chao Mung Festival is alleen op haar 3de jaar en wordt gehouden iedere 2e weekend van juni. Chao Mung, zoals Lee zei betekende "Onthaal". Het is waarschijnlijk gemaakt om meer toeristen lokken tijdens dit seizoen. De meeste programma's die worden gehouden binnen de keizerlijke citadel 's nachts. Terwijl wij zaten foto's zagen we hoe de mensen waren de voorbereiding van de nachten festival.

Er waren verschillende programma's per nacht. Op de vlag pole toren, waar de hoogste vlag pole in de wereld is gevestigd, was de band regelmatig dans en performance. En die nacht op 8 juni in de Citadel achter de Thai Hoa Place, was er een performance van de verschillende Aziatische Etnische Dances uit Thailand, Indonesië en natuurlijk, Vietnam. Ik was vermaakt door dit culturele show want het was een eerste zien zij wonen. Hun dansen lijkt eenvoudig met een zeer miniem maar gracieuze bewegingen en ingewikkeld tegelijk. In tegenstelling tot moderne dans, hun subtiele bewegingen beschikken over een elegante look die de controle eenvoudig uit te kijken, maar de coördinatie ervan misschien moeilijk om te overmeesteren.

Ik meld in de menigte toeschouwers, zowel lokale als buitenlandse en genoten van de show. Maar binnenkort als onze honger dataverkeer ons af, hebben we besloten om terug voor het diner.

Een andere cyclo incident herinneren op onze weg terug naar huis: Zoals gebruikelijk zijn deze cyclo drivers afgeluisterd ons als we uit de Citadel, we gewacht totdat ze beneden hun prijs die gelijk is aan het taxitarief hadden we van 20000 dong. We wachtten en waren verbaasd over het feit dat een moderne Riksja in plaats van een scooter kwam voor ons. Ik zei OK laten we dit proberen. Wij toonden ons Hotel waar de kaart van een kaart werd gedrukt op de achterkant. Ik herhaald, als ze nu de plaats en ze bleven op te zeggen "Ja! Ja! "Zodat we reed op de navigatie naar de wilde straten van Hue.

Tijdens onze chauffeurs rijden ze over praten gehouden en uit te wisselen over ons hotel kijkt kaart, kregen we flauw idee dat ze hebben geen idee waar die plek is! Dan opeens, op de hoofdweg, Lee Tien verscheen op zijn motorfiets. "Hoe kon hij ons vinden?!" Ik dacht. De stad was enorm en de straten waren bruisende. Maaruh, terwijl ze rijden, hebben we gesproken over onze plannen voor de volgende dag, en we vroegen hem te vertellen onze chauffeurs in de richting van ons hotel. Hij liet ons later en binnenkort kunnen we genoeg vertrouwen dat onze bestuurders hun weg zullen vinden.

Ik hoorde mijn chauffeur hijgen terwijl hij fietste de cyclo, hij bleef herhalen "Heel veel." We ingeschakeld op een hoek weg van de hoofdweg en zigzagged in het binnenste straten van de stad. En later vonden we onszelf in een grauw steegje. Ik hoorde mijn vriend zei dat vanuit zijn cyclo voor me "Eto nb! Ho-hold-up in nb tayo! (Hier is het! Ze gaan beroven ons meteen!) ". Ik lachte bij die gedachte, maar die op hard op mijn statief voor het geval klaar voor neerschieten op iemand probeert te beroven ons van de zijden. Toen ik hoorde dat mijn chauffeur zei: "Nee, maak je geen zorgen! Het is veilig hier '. Soon voortvloeien uit kregen we het steegje en zag ons Hotel gebouw vanaf een afstand. Te oordelen naar waar ze naartoe zijn gegaan, lijkt het een lang pad en omcirkeld door de stad. Geez! Deze jongens kunnen niet lezen landkaart!

Verdergaand, we waren opgelucht om te zien ons hotel. Dan is onze chauffeurs bleek plotseling op een straat waar zij van mening waren een snelkoppeling omdat het zeer op dezelfde richting van waar we naartoe gaan. Dan kort vonden we onszelf op een dood spoor. Deze jongens zijn echt grappig. Wij weer op de andere straat tot slot bereikten we ons hotel. Wij ze een beetje medelijden en besloten om hen een extra 5.000 dong voor hun inspanning, maar ze wilden in alle 20.000 dong! He het was niet onze schuld ze hebben verloren. Ze vertelden ons in de eerste plaats zij weten waar het hotel is. Maar goed, aangezien zij werkten een beetje een zweet en konden we zien dat de binnenstad een beetje, we gaven hen de 20.000 dong. Deze drivers nooit falen me te amuseren.

Tags: Festivals, Hue, Imperial Citadel, Mensen, Vietnam