Ironwulf.net Ver 6: En Route - Filipijnen, Reizen, Fotografie

Happy moeder dag voor alle moeders out there! "Mijn moeder is niet met ons vieren, want ze gaan naar een kerk Camp up in Zambales met andere moeders. Fijn voor haar, zullen we alleen vieren als ze terug. Maaruh, ik wist niet dat dat een enscenering exposeren kunnen behoorlijk wat werk, maar het is een grote leerervaring voor mij ook. Sinds ik bezig was afgelopen week op het organiseren en coördineren van heb ik nooit gevonden veel tijd aan een bericht. Voor nu, ik deel dit artikel dat ik schreef voor Tülay, een Chinese-Filipijnse Tweewekelijkse Digest. Dit omdat deze slogan destrueer schreef "Een brug van begrip tussen twee culturen: een brug van tolerantie tussen jong en oud".

I denk dat mijn verhaal van de exploratie binnenland China digests past in de doelstellingen van de wetenschap en de herontdekking van de bloedlijn van de Chinese Filippino's en het begrip tussen twee culturen. Afgezien van dat, de plaatsen die ik heb is niet een typische bestemming dat zelfs een gemeenschappelijke Chinees-Filippijnse zou verkennen.

Dus laat mij dit aandeel verschenen artikel afgelopen 22 april 2008 over de genoemde verteren. Ergens is het net een samenvatting van mijn reis naar China en wat meer te verwachten van deze site. Het was lastig dit schrijf, probeer te comprimeren zoveel details als ik kan in minder dan 1500 woorden. Veel dank aan Oggie voor het nalezen van het artikel en de oude Manila tippelaarster Ivan Mandy voor de gelegenheid dit te moeten schrijven en bewerken van het definitieve ontwerp. Het artikel hieronder:

Pinoy Backpacker ritten door het binnenland van China
door Ferdinand Decena

Ik vond mezelf steken in het midden van een drie-zits bankje op de harde stoel-afdeling van een trein. Het is een 14-uur rijden van Hunan naar Guangzhou en ik ben de enige Filippijnse, een buitenlander voor dat vraagstuk.

Naast me naast het raam, een Chinese jongen zei: "Excuseer me" in het Engels maar met een zeer zware Chinese accent. Hij bereikt voor een aantal snacks uit zijn tas opgeborgen in de overheadkosten compartiment. Voor een moment, ik had gehoopt te praten met iemand in de trein, dus ik vroeg of hij sprak Engels. Hij glimlachte en gebaarde met zijn duim en wijsvinger samen, zeggende "Heel weinig," met grote inzet. Ik glimlachte terug en knikte voor terug. Ik heb een locatie op de kaart op de achterkant van een tijdschrift dat ik het lezen was.

"Ik ben uit de Filippijnen", zei ik, iets wat mijn seatmates leek te begrijpen: ze meteen barsten in hun Chinese gesprek. Hij wees Guangzhou op de kaart en ik zei ja "Ik ga daar aanwezig. Ik zal naar huis gaan daar vanuit verder. "

Na de opwinding van dat beetje chatten was overleden, daar heb ik een blik door het passerende landschap omlijst door het raam. Ik zag dat het licht was fading snel in het verschiet. In de trein, is dat gesprekken in het Chinees vullen de wanden, maar ze alleen doorgegeven via mijn oren als een trein gaat door een tunnel.

Ik haalde mijn moleskine notebook en begon notitie enkele nota's en kosten op mijn reizen zoals ik gewoonlijk doen. Ik heb beein in China al 10 dagen en de volgende dag ging mijn laatste dag. Ik omgedraaid terug via sommige van de pagina's en herzien memorabele momenten van de reis.

Backpacken door het binnenland van China is nogal een ervaring. Er waren veel onverwachte wendingen en bochten langs de weg, maar de cultuur, bezienswaardigheden, kleuren en natuur nooit zal niet verbazen.

Cultuurschok. Mijn eerste paar dagen waren niet zonder problemen. Af en toe had ik te maken met een aantal spurts van cultuur schokken die langs de weg: de zeer persistente touts dat u volgen rond, sommige boers Chinees, wijdverbreide spugen zelfs in het openbaar vervoer en met name huis-squat minder toiletten in openbare toiletten.

In tegenstelling tot sommige kustlijn steden in China hebt ook te kampen hebben met de taalbarrière, omdat bijna niemand Engels spreekt in deze onderdelen. Ik had een beroep te doen op mijn vriend, wie er ook maar een Filipijnse van Chinese afkomst. Zelfs ja, zijn Mandarijn Chinees is verre van perfect, maar goed genoeg om te praten met de 'locals' hier en lees enkele tekenen.

Getting verleden zijn deze kleine obstakels en even wennen aan sommige Chinese eigenaardigheden nadert terwijl ze met een open geest, vond ik mezelf te genieten van mijn reis meer en meer. Trouwens, het is deze culturele verschillen die kleur toevoegen van een reis.

GUANGZHOU uit te Chongqing. De stad kronkelige wegen en mistige skyline van de gemeente Chongqing was onze eerste stop in Zuid-West China vertrekken na Guangzhou. Enroute naar een andere stad zijn we erin geslaagd om te zien terwijl er een aantal bezienswaardigheden.

We bezochten de Dazu rotsgravures in het slaperige stadje Dazu County, 167 kilometer ten oosten van Chongqing. Het is geklasseerd als United Nations Educational Scientific and Cultural Organization. De meeste bewaard gebleven van de partij is in Baodingshan. De U-vormige Cliffside van de berg is trots AD 1174-1252 eeuw houtsnijwerk dat eruitziet als een gigantische pop-up storybook gegrift in steen.

Terug in de belangrijkste stad van het commerciële gebied, ik was mesmerized door de neon-scherm en een knipperende advertenties op de stad Time Square. Het is hun belangrijkste commerciële gebied waar veel lokale toeristen koppels en bewondering voor de People's Liberation Monument.

Een ander niet te missen wat is hun specialiteit keuken, de stomende Chongqing stoofpot die perfect geschikt is voor de koude sfeer van de plaats. Het was mijn eerste keer te proeven van een potente Sichuan peper die verdoofd mijn kaken even; de hele maaltijd was geweldig.

Verder naar LESHAN en Chengdu. Reisgidsen zijn niet altijd even betrouwbaar hier.

De reis naar onze volgende bestemming, Leshan City in de provincie Sichuan, werd te zijn geweest van een vier uur durende busrit volgens Lonely Planet China.

Zoals een fervent reiziger een zeker moment, ik heb altijd verwacht het onverwachte in reizen en dienovereenkomstig aanpast. Leshan stad is de thuishaven van twee UNESCO Werelderfgoed-sites, de Leshan Giant Boeddha en de schilderachtige Emeishan. De 233-voet, de Leshan Giant Boeddha is gesneden uit een klif en is de hoogste Boeddha beeldhouwkunst in de wereld.

Emeishan, dat staat op 3099m boven de zeespiegel, is een van de vier heilige bergen van China. Ook is het tot nu toe een van de meest schilderachtige bergen Ik ben al aan.

De berg beklommen wordt meestal in twee dagen tot drie dagen, met haltes bij de talrijke tempels langs het parcours. Als alternatief is er een bus die u naar het hoger stations en rijd een kabelbaan naar de top.

We hebben de laatste en concurreerde met vlag-toting lokale Chinese toeristen daar. Het was ook de eerste keer zag ik sneeuw. Het was een geweldig gezicht, maar was het niet leuk toen ik begon uitglijden op.

Onze volgende stop was de stad Chengdu, Sichuan's Capital. Het is wellicht een van de charmantste en meest ontspannen steden Ik ben al aan.

Een wandeling op de People's Park krijgt u een indruk van de ontspannen Chinese leven hier.

Hang-out in een van de vele thee huizen daar en gewoon genieten van het luie middag.

Een andere ervaring niet te missen is het eten van tofu Mapo op een Tian Fu Plaza Plaza restaurant dat reputedly uitgevonden deze vurige schotel.

Nabijgelegen attracties zijn oa een ander UNESCO World Heritage site, de eeuwenoude Dujiangyen wonder van techniek, een 2500-jaar oude irrigatiesysteem, een dam die geen dam. En natuurlijk is een bezoek aan deze adorable Pandas, een nationale schat van China, op hun fok-en onderzoekscentra caps dit deel van de reis.

ONVOORZIENE DETOUR. Ik denk dat een grote teleurstelling uit deze reis was niet het maken van het aan Jiuzhaigou. Het was te zijn het hoogtepunt van de reis.

Midpoint via onze reis door de bergen, waren we gestopt bij de lokale politie controlepost. We werden gevraagd de bus te verlaten en terug te keren naar de stad. Door politieke kwesties in Tibet, vreemdelingen mochten niet doorheen. De politie gaf het geld terug en als we de volgende bus terug te gaan naar de stad. Seeing onderstromen van het onbehagen, ik wou dat ik thuis was op dat moment.

Terugkomend op het feit dat China het westen is gesloten voor ons, we besloten verder te gaan in plaats oosten. Ik liet mijn vlucht uit Chengdu en we namen de trein in plaats van Tongren, Guizhou.

Mijn eerste trein rijdt hier op een harde stoel is een ervaring om nooit te vergeten. Medepassagiers liet me een stukje van het lokale leven van de mensen in de trein. Ze doen niet echt doe de lichten aan boord van 's nachts. De meeste mensen gepasseerd tijd speelkaarten terwijl knabbelen squash zaden. Intussen is de oma krijgt comfortabel, verwijdert schoenen en sokken, en berust haar blote voeten op de lege stoel naast me.

Uit TONGREN terug naar Guangzhou. Van Tongren we verhuisd naar Fenghuang, waar een zeer charmante, historische dorp langs de rivier kan worden gevonden. Van Fenghuang, het is meer een busrit naar Zhangjiajie in Hunan. Het bos park levert een andere natuurlijke UNESCO World Heritage site: Wulingyuan de Scenic en historische gebied. Het is de thuisbasis van China's Ancient van honderden skylines karst pijlers voor het bereiken van de hemel. Ook in de ruimte is een ander nieuw ontwikkelde attractie, de Tianmenshan, het beginpunt van een mooi ritje aan boord van Azië de langste kabelbaan naar de top van de berg.

Van Zhangjiajie, Hunan, ik vond dit ene op de trein naar Guangzhou voor de vangst van een vlucht terug naar Manila. Ik liet mijn vriend in Hunan, want hij had minstens nog een week naar andere delen van China. Ik jaloers op hem voor dat, maar ik had om terug te gaan. Terugkijkend op al deze, voelde ik me verbazend tevreden over de hele rit.

Na een bezoek aan de vijf provincies, vier UNESCO-sites, heeft een aantal bus transfers, nam twee ritten in de trein provincies, bemonsterd lokale keuken en bleef op een zeer goede accommodaties. Dit alles voor slechts P30 000 - een van mijn beste reizen budget ooit.

Ik sloot mijn notebook en stop hem in mijn zak en begon te vestigen lekker op mijn stoel. Ik sloot mijn ogen en vergeten de tijd toen ik had gedroomd van een verkenningstocht door China.

Ik ben nog steeds doen.

Tags: artikel, China, Media, Tülay